چهارشنبه 21 آذر 1397 | Wednesday 12 th of December 2018 صفحه اصلی گروه الکترونیکی کامپیوتر
5-4-1 استفاده از ماشین مجازی به عنوان یک زیربنای مجازی

ماشین‌های مجازی می‌توانند به عنوان شالوده یک ساختار مجازی جهت پیاده سازی یک سازمان مجازی مورد استفاده قرار گیرند. در حالی که یک ماشین مجازی را می‌توان معادل یک سیستم فیزیکی در نظر گرفت. یک زیربنای مجازی شامل منابع سخت افزاری متصل به هم، شامل کامپیوترها، تجهیزات شبکه و منابع به اشتراک گذاشته ذخیره ساز است.
VMware مجموعه‌ای از ابزارهای مجازی سازی را داراست که در ان 347 برنامه پیش‌پیکربندی شده در دسترس هستند.
Rich lechner، معاون بخش مجازی‌سازی ای‌بی‌ام، می‌گوید: «استفاده از چنین فایل‌های مجازی می‌تواند هزینه بخش نگهداریIT را که معمولا‌ً هفتاد درصد از هزینه‌های کل را شامل می‌شود، به بیست درصد کاهش دهد.»
انعطاف‌پذیری ایجاد‌شده توسط مجازی‌سازی، یکی از کلیدهای فرار از انعطاف‌ناپذیری سخت‌افزاری مراکز داده و دستیابی به یک تشکیلات سازگارتر است، ولی توسعه ماشین‌های مجازی مشکلات خاصی دارد.
ابزارهای مدیریت سیستم‌ها تمایل دارند یا با سرورهای فیزیکی کار کنند یا با سرورهای مجازی و نه هر دو. فقط unicenter ASM11.1 ساخت شرکت CA و چند ابزار دیگر می‌توانند هر دو نوع سرور را پشتیبانی نمایند و ان‌ها را به یکدیگر مرتبط سازند.
تاکنون فراهم‌کنندگان مجازی‌سازی شامل VMware وVirtual iron Softwar، سریع‌تر از فراهم‌کنندگان مدیریت سیستم‌ها مانند اچ‌پی و‌ای بی‌ام حرکت کرده‌اند. مدیران سیستم‌ها تمایل دارند مدیریت مجازی‌سازی با کنسول‌های مدیریت سیستم‌های موجود عجین شود.
مشعل، پیمانکار FCC و کاربر کنسول Virtual Center از VMware می‌گوید که ابزارهای جدید، تولید ماشین‌های مجازی را به هر تعداد که بخواهید، اسان کرده است. حذف ان‌ها نیز تقریباً به همان اسانی است. بنابراین، باید مراقب باشید‌.
‌او شاهد بوده است که یک مدیر IT فرمان اشتباه انتخاب کرده و یک ماشین مجازی را پاک کرده است؛ همان‌طور که شما یک فایل ورد را پاک می‌کنید. خوشبختانه با استفاده از ویژگی‌های پشتیبان‌گیری و بازیابی در کنسول مدیریت ان‌ها توانستند در مدتی حدود پانزده دقیقه یک ماشین مجازی جدید را مهیا کنند.
موضوع دیگر این‌که، وقتی یک بسته نرم‌افزاری در یک ماشین‌مجازی اجرا می‌شود، ممکن است مشکلاتی در پشتیبانی فنی به وجود اید. متخصص پشتیبانی نمی‌دانند که مشکل مربوط به برنامه می‌شود یا نرم‌افزار ماشین مجازی شرکت‌های دیگر.
بنابراین ممکن است قبل از این‌که شروع به سرویس‌دهی کنند، بر این مسئله اصرار ورزند که مشکل نسبت به سرور واقعی دو برابر شده است.
Gordon Haff، تحلیلگر Illuminata هشدار می‌دهد که همه حفره‌‌های امنیتی مربوط به ماشین‌های مجازی پوشش داده نشده است. هنگامی‌که یک سیستم‌عامل سرور را ارتقا می‌دهید، چند ابزار وصله‌کردن وجود دارد که به شما اطمینان می‌دهند هر سیستم‌عامل ماشین مجازی به خوبی وصله شده است.
هاف می‌گوید: اگر یک ماشین مجازی که اجرا می‌شود وصله امنیتی را نگیرد، چه می‌شود؟ وقتی یک نفوذگر کنترل ان را به دست بگیرد، بی‌مسئولیتی است که بگوییم، هیچ‌کس نمی‌دانست چنین خطری وجود داشته است و چه کسی امنیت ماشین‌های مجازی را تضمین می‌کند؛ مخصوصاً در پیاده‌سازی سمت میزبان که برنامه کاربردی یک شرکت می‌تواند لحظه‌ای بعد از رقیبش اجرا شود؟
استگر از فیدلیتی‌نشنال نگران این موضوع نیست. او می‌گوید: قسمتی از جذابیت ماشین‌های مجازی این است که ان‌ها نمی‌توانند از فضای حافظه که توسط مدیر سیستم اختصاص داده شده است، تجاوز کنند. این‌ها خودکنترل هستند. به طوری که از انعطاف‌پذیری مناسبی جهت گسترش برنامه‌ها باهم روی یک سرور فیزیکی برخوردارند و تضادی هم ایجاد نمی‌شود.
حتی ممکن است مجازی‌سازی از بعد امنیتی دارای مزایایی نیز باشد. گرین بیان می‌کند که ابزارهای مجازی مطمئن‌تر از برنامه‌های روی کامپیوترهای فیزیکی هستند؛ چراکه یک ابزار مجازی تمام اجزای غیرضروری سیستم‌عامل را غیرفعال می‌کند یا دور می‌ریزد. همچنین باعث بسته شدن راه نفوذ دیگران می‌شود.
معماری مبتنی بر سرویس‌دهی در مجازی‌سازی نگرانی کمتری ایجاد می‌کند. سرویس‌ها برنامه‌های کوچکی هستند که باید سریعاً در دسترس قرار بگیرند و یک راه برای ان این است که ان‌ها را برای اجرا در ماشین‌مجازی قالب‌بندی کنیم.
لچنر، از شرکت‌ای بی‌ام، می‌گوید که هر کدام در محیط مجازی خود اجرا می‌شود‌ معماری مبتنی‌بر سرویس‌دهی را امکانپذیر، ولی برای رسیدن به ان نقطه، کارکنان بخش IT مجبورخواهند بود نود درصد از برنامه‌های خود را به فایل‌هایی که می‌توانند در ماشین مجازی اجرا ‌شوند تبدیل کنند.

نیاز به حافظه‌
ای‌بی‌ام، اچ‌پی و سان‌مایکروسیستمز سال‌ها اشکال اختصاصی از مجازی‌سازی داشته‌اند. ای‌بی‌ام مجازی‌سازی را در سیستم‌عامل ماشین‌مجازی خود استفاده می‌کرد که در واقع «guests» را روی مین‌فریم اجرا می‌کرد.
اچ پی با virtual server Environment خود می‌تواند ماشین‌های مجازی را تولید کند و برای بازاریابی پروژه Virtual Desktop Infrastructure سرگرم همکاری با VMware است تا به مصرف‌کنندگان نهایی برنامه مجازی را خارج از یک سرور مرکزی ارائه می‌دهد.
فناوری مجازی‌سازی اولیه مانند سرور GSX اولیه VMware و virtual server مایکروسافت یک سیستم‌عامل و برنامه را در هر ماشین مجازی Duplicate می‌کند و برای ارسال دستورالعمل‌ها به سخت‌افزار به سیستم‌عامل مجازی تکیه می‌کند. تعدد سیستم‌عامل باعث افزایش درخواست ماشین مجازی برای حافظه می‌شود. در مورد ویندوز همچنین بار هزینه‌ای قابل‌توجهی برای کسب مجوز نیز به ان اضافه می‌شود.
فناوری پیشرفته‌تر VMware یعنی ESX Server و موتور ماشین ‌مجازی سورس‌باز xen به چیزی به نام hypervisorمجهز هستند. در اینجا بخشی از نرم‌افزار مجازی فراخوانی منابع سخت‌افزاری را ازطرف ماشین‌های مجازی متعدد روی یک سرور مدیریت می‌کند.
این روش کارایی بیشتری دارد؛ زیرا یک hypervisor می‌تواند ماشین‌های مجازی زیادی را پشتیبانی کند و دستورات نرم‌افزار را مستقیماً به سخت‌افزار برساند. به جای این‌که این کار از طریق ارائه سیستم‌عامل انجام شود. همه فناوری‌های مجازی‌سازی بر اساس بعضی تخمین‌ها حداکثر تا پانزده درصد کاهش کارایی را به همراه دارند و کارایی موضوع حساسی به شمار می‌اید: VMware در قراردادهای خود ملزم می‌کند که مشتریان نباید اطلاعات کارایی را درمورد محصولاتش فاش کنند؛ مگر این‌که طی مراحلی بررسی و تأیید شده باشد. سخنگوی VMware می‌گوید: «تا حالا هیچ کس این پیشنهاد را نکرده است.»

Compatability by:
آخرین به روز رسانی سایت: سه شنبه, 22 اسفند 1391 - 00:26