شنبه 26 آبان 1397 | Saturday 17 th of November 2018 صفحه اصلی گروه الکترونیکی کامپیوتر
1-3-3- زبان مدلسازی 2.0 UML

عمده ترین تغییری که در ارتقا1.0 UML به 2.0 UML صورت گرفته بالا بردن قابلیت خودکارسازی از طریق دیق یتر شدن مدل ها در این نسخه است.
MDD ، تولید مدل گرا (Model Driven Development) که بر پایه سطح تجرد بالاتر و استفادة بیشتری از تولید خودکار کد نسبت به روش های سنتی قرار دارد، اثر قابل توجه خود را در بهبود کیفیت نرم افزار و بهره وری تولید نشان داده است . از انجاییکه نقش زبان مدل سازی برای موفقیت MDD بسیار مهم است، یک تجدید نظر عمده در زبان استاندارد UML انجام شده که منجر به عرضه 2.0 UML گردیده است.
ویژگی اصلی MDD این است که مدل ها به فراوردة اصلی طراحی نرم افزار بدل گشته اند، که منجر به انتقال تمرکز بیشتر از کد برنامه به مدل می شود. با دقیق تر شدن مدل ها ( که 2.0 UML این قابلیت را فراهم می اورد) سطح خودکارسازی تولید کد از روی مدل افزایش پیدا می کند و مزایای MDD بیشتر نمایان می شوند. لازم به ذکر است که پیش از این هم در عمل MDD مورد استفاده قرار گرفته است، لکن در حال حاضر به دلیل رشد و افزایش قابلیت تکنیک ها و استانداردها مانند (2.0 UML) این امکان بیشتر فراهم شده است و MDD بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.
همچنین از تغییراتی که در  2.0 UML اعمال شده است، اضافه کردن دیاگرام Timing می باشد. این نمودار نمایش دهنده رخدادهای زمانی و فواصل بین انهاست که باعث تغییر حالت اشیاء محیط می شود. این نمودار جهت پوشش زمانبندی و موارد مربوط به رخدادهای زمانی و به خصوص توصیف دقیق فواصل زمانی کاربرد دارد. نمودار توالی فقط به ترتیب زمانی ارسال پیامها تکیه دارد و نمودار حالت نیز بر تغییر حالت در اثر رخدادها، درحالیکه نمودار زمانبندی ضمن ترکیب قابلیت های دو نمودار فوق تاکید بر زمان به عنوان عامل اصلی تغییر حالت دارد نمودار Interaction overview دیاگرام دیگری است که اضافه شده است و ترکیب نمودار فعالیت و نمودار توالی می باشد .و نمودار Composite structure جدید می باشد.
همچنین در 2.0 UML به نمودارها از جمله نمودار  sequenceامکانات بیشتری افزودن شده است.

Compatability by:
آخرین به روز رسانی سایت: سه شنبه, 22 اسفند 1391 - 00:26